
ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ, 30 ਮਈ (ਹਿੰ.ਸ.)। ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੇਤੂ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਰਬਿੰਦਰਨਾਥ ਠਾਕੁਰ ਦੇ ਲੇਖਾਂ 'ਤੇ ਆਯੋਜਿਤ ਇੱਕ ਚਰਚਾ ਵਿੱਚ, ਬੁਲਾਰਿਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿੰਤਨ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਜੀਵਨ ਦਰਸ਼ਨ, ਮਾਨਵਤਾਵਾਦ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਆਧਾਰ ਦੱਸਿਆ। ਇਹ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਭਵਨ ਵਿਖੇ ਅਖਿਲ ਭਾਰਤੀ ਸਾਹਿਤ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ ਦੁਆਰਾ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਨੌਜਵਾਨ ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਡਾ. ਨਵੀਨ ਨੀਰਜ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਰਬਿੰਦਰਨਾਥ ਠਾਕੁਰ ਨੇ ਸੰਪੂਰਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਖੰਡਿਤ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਨਾਲ ਦੇਖਣ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਟੈਗੋਰ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਕਵੀ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਡੂੰਘੇ ਚਿੰਤਕ ਵੀ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੇਖ ਜੀਵਨ ਪ੍ਰਤੀ ਭਾਰਤੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਡਾ. ਨੀਰਜ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਆਪਣੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਰਬਿੰਦਰਨਾਥ ਠਾਕੁਰ ਯੂਰਪੀ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਸਨ, ਪਰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਬਦਲ ਗਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿਰਾਸਤ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਅਸਲ ਤਾਕਤ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਠਾਕੁਰ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਣਾ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਨਾਗਰਿਕਤਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਜੋੜਨਾ ਸੀ।
ਲੇਖਿਕਾ ਪ੍ਰਿਆ ਵਰੁਣ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਰਬਿੰਦਰਨਾਥ ਠਾਕੁਰ ਦੇ ਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਦਰਤ, ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸੁਧਾਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਡੂੰਘੇ ਵਿਚਾਰ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਠਾਕੁਰ ਦਾ ਸਾਹਿਤ ਮਾਨਵਤਾਵਾਦ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਜ ਵੀ ਪ੍ਰਸੰਗਿਕ ਹੈ।
ਪੁਸਤਕ ਚਰਚਾ ਦਾ ਸੰਚਾਲਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਖੋਜਕਰਤਾ ਅਜੀਤ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਰਬਿੰਦਰਨਾਥ ਠਾਕੁਰ ਦੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਦੀ ਮੂਲ ਨੀਂਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਧਾਰਮਿਕ ਸਮਝ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਟੈਗੋਰ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਦੇਵੇਂਦਰਨਾਥ ਟੈਗੋਰ ਦੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਅਭਿਆਸਾਂ ਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਅਤੇ ਸੋਚ 'ਤੇ ਡੂੰਘਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਕੁਦਰਤ ਪ੍ਰਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣਾਂ ਨੂੰ ਅਮੀਰ ਬਣਾਇਆ। ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨਾ, ਮੌਸਮੀ ਤਬਦੀਲੀਆਂ, ਬੱਦਲ, ਮੀਂਹ ਅਤੇ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਵਹਾਅ ਵਰਗੇ ਕੁਦਰਤੀ ਤੱਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿੰਤਨ ਦੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਰੋਤ ਰਹੇ।
ਇਸ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿੱਚ ਅਖਿਲ ਭਾਰਤੀ ਸਾਹਿਤ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ ਦੇ ਕੇਂਦਰੀ ਦਫ਼ਤਰ ਸਕੱਤਰ ਸੰਜੀਵ ਸਿਨਹਾ, ਵਿਕਾਸ ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਅਨੁਰਾਗ ਦਿਵੇਦੀ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ।
ਹਿੰਦੂਸਥਾਨ ਸਮਾਚਾਰ / ਸੁਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ